een pittige terugreis

 Na een heerlijk afsluitende avond lekker gaan slapen, ik was ingecheckt, de koffers waren op gewicht, alles geregeld dachten we.

Toen ik om 7uur wakker werd zag ik ineens 7emails van WestJet, vlucht naar Edmonton geannuleerd, nieuwe vlucht naar .. weet ik niet meer, die vlucht ook geannuleerd, vlucht naar Halifax maar al over 2 uur en we moeten er nog in een hallf uur heen rijden en tanken.. oh vlucht naar Halifax ook geannuleerd maar nu geen nieuwe vlucht, alleen een email met wacht maar af...

Wat nu? De auto moet wel worden teruggebracht.. en waarschijnlijk kan iemand op de luchthaven wel helpen dus toch maar naar het vliegveld. Auto volgetankt, bonnetje met 0 van Alamo gekregen, dat gaat goed, maar nu... naar West Jet. Daar staan wat andere verwarde mensen, een aantal proberen in te checken via een kiosk en er staat een enkele medewerkster, zonder balie, zonder computer.. We vragen het aan haar en er is een staking, ze kan niets doen, alle vluchten die er nog zijn, zijn vol en de rest gaat niet. Ze kan ons niet helpen wacht je mail maar af, ga maar naar een hotel dat kan je later nog wel declaleren. (ja ja declareren, ben nu nog met de declatatie van Sophia's koffer bezig want die blijven ook steeds maar opnieuw om gegevens vragen maar dat is een ander verhaal)  Daarbij hebben we een probleem, sowieso kunnen we onze creditcard al niet gebruiken om een reservering te maken maar omdat t nu 2 Augustus, is de kaart nu volledig geblokkeerd en hotels accepteren geen debet of cash, zeker in Vancouver niet. Het kan die mevrouw niks schelen, wacht je mail maar af of probeer het maar bij KLM. 

Wij de balie van KLM zoeken maar die kunnen we nergens vinden. We doen eens navraag bij de balie van Delta die partners met KLM is. Hoewel ze zegt dat WestJet zou moeten helpen (maar die heeft geen balie alleen dat ene vrouwtje die iedereen moet afwimpelen) zegt ze ook dat de balie van KLM waarschijnlijk niet open is. Er is vanmiddag 1 vlucht van KLM naar Amsterdam en 3 uur voor die vlucht gaat de balie pas open en dat is nog niet nu... Onze beste kans is bellen met KLM zegt ze.

Maar ik heb wel een internet bundel maar bellen kost me wel heel veel geld dat is buiten mijn bundel..Ik kijk en zie een whatsapp nummer van KLM staan dat maar eens proberen. Natuurlijk eerst alleen een bot die alleen maar zegt hoe ik een vergoeding kan krijgen maar niet om te helpen om me op een andere vlucht te krijgen. Wil je een agent spreken, toets A voor ja, ok gedaan nou dat kon wel even duren... ondertussen breng ik mijn familie maar eens op de hoogte. Die lieve Sophia belt me meteen op en vraagt of ze kan helpen.. Zou jij dan met KLM willen bellen want we wachten nou alweer een half uur op die Whatsapp agent.. Sophia vraagt het nummer, reserverings nummer en wat ze moet zeggen en gaat bellen.

Wij gekluisterd aan de telefoon.. Sophia ook eerst een bot, die heel frustrerend steeds zegt haar niet te begrijpen, dan in de wachtrij voor een agent met een zeer frustrerend jungle muziekje. Meer dan een uur hantgt ze in de wachtrij, en van Whatsapp horen we ook maar niks. Het was verstandig geweest als we nu wat te eten hadden gehaald want we hebben nog niet gegeten.. maar ja t is zo spannend dat ik er niet eens aan denk.

Na meer dan een uur heeft Sophia iemand aan de telefoon. Het is ontzettend moeilijk want door die staking zit er heel veel vol. Ondertussen komt er een mail van WestJet met een vervangde vlucht op 6 AUGUSTUS ja hoor dat is over 4 dagen! Ook de mevrouw die Sophia aan de telefoon heeft komt op vluchten over een paar dagen.. dan een morgen en neem maar een hotel.. dus wij weer van de crreditcard vertellen dus dat een hotel alleen maar kan als zij dat regelen van te voren betalen etc.. (vroeger werd dat trouwens wel gedaan, we hebben een keer gehad bij Delta lang geleden dat ze overboekt waren en ons vroegen onze vlucht af te staan, nog in Nederland toen werd er door hun een hotel geregeld) 

Hadden we nou niet het probleem met de Creditcard gehad dan had ik 1 of 2 extra dagen niet een groot probleem gevonden maar nu wel.

De mevrouw gaat verder met zoeken, heeft soms iets maar krijgt dan maar 1 persoon erin.. en dan eindelijk heeft ze iets, een vlucht die om 13,00 gaat, redden we dat? We zijn op het vliegveld dat scheelt dus we zouden we moeten redden, het is nu 12.00. 

Het is een vlucht met air Canada over Montreal en heeft dan morgen zo goed als dezelfde aankomst tijd.

Via de Kiosk inchecken lukt niet, waarschijnlijk omdat t zo recent is en nog niet is verwerkt dus we moeten in een rij voor probleem gevallen en dat duurt best lang. Mijn moeder krijgt een economy plus ticktet en daarom zet de medewerkster beide koffers op haar naam dan worden ze samen geleverd.. ook krijgen ze een priority labeltje. Nu moeten we flink doorlopen, gelukkig maar een kleine rij bij security wel een hork van een kerel maar ok we hebben een vlucht we zijn allang blij dat we een vlucht hebben.

Bij de gate aangekomen is het boarden net begonnen en oimdat mijn moeder Economy plus heeft mogen we (ik ook, al zit ik daar niet) er eerder in. Dat hadden we beter niet kunnen doen want dan hadden we nog iets te eten kunnen kopen, maar niet aan gedacht en we zijn zo blij dat we aan boord kunnen. 

Eenmaal aan boord is er ineens een vertraging en het duurt lang voor we eindelijk vertrekken. Mijn moeder krijgt in Economy plus eten en snacks, ik niet.. ik eet dus maar de koekjes op die we nog hebben. Mijn moeder had eerst niet door dat ik niks kreeg, ze dacht dat iedereen eten kreeg, daarna was ze zo lief om haar snacks (een kitkat en een zakje chips naar mij te brengen) Ik kijk naar de laatste Jurrassic world film , die ik thuis in de bios had willen kijken maar gemist heb. Het was leuk! 

Nou dachten we een ruime overstap te hebben maar door de vertraging is die overstap alweer zeer verkort. Als we dan eenmaal geland zijn, weer stress want de gate is niet beschikbaar en daar moeten we op wachten..Ondetussen krijg ik appjes dat de volgende vlucht al gaat boarden, wat een stress.

Maar dan gelukkig ook een bericht dat de volgende vlucht vertraagd is, dat geeft weer hoop maar toch als we eruit kunnen heel hard doorlopen. Gelukkig geen security en geen paspoort controle alleen een hekje om je boardingpas te scannen omdat je naar internationaal gaat. Flink doorlopen en gelukkig we hebben het gered. Mijn moeder weer econmy plus, ze bood me wel heel lief aan te ruilen maar ik gun het aan haar. Ik zit nu wel tussen twee mannen in, op een middenplek. Een stewardess komt me een flesje water brengen want ik zie er zo oververhit uit. 

Dan komt er een mededeling dat er nog op 60 passagiers gewacht moet worden, blijkbaar zijn er overal problemen.. en de vertraging duurt maar... het wordt bloedheet in het vliegtuig, ze proberen het iets te verkoelen en komen glaasjes water uitdelen.

Maar ik ben allang blij want ik zit erin! 

Pas tegen 23 uur stijgt het vliegtuig op, ik wil niet gaan slapen tot ze het eten hebben uitgedeeld, normaal ben ik geen fan van vliegtuig eten maar ik ben ondertussen wel uitgehongerd. Het duurt lang, vanwege de vertraging maar dan is daar eindelijk de chicken of pasta, ik neem de pasta en smaakt best goed. Ik eet alles op, het broodje, de salade, de koekjes.. en ik neem een wijntje. Bij de eerste vlucht kon je ook wijn nemen maar dat durfde ik niet op een lege maag. Ik kijk een vreemde film, Blue Herron over een familie die naar Vancouver Island is geemigreed en problemen met het oudste kind, geien door de ogen van het jongste meisje maar t is heel vreemd gefilmd

Daarna probeer ik te slapen, maar tussen twee mannen in, die erg aan het wiebelen zijn.. het lukt maar een beetje en als ik eindelijk in slaap gevallen ben, wordt t alweer ochtend.. Nou ja gelukkig maar we zijn er.

1,5 later dan de bedoeling. Ik app de taxichauffeur die Kader voor me geregeld had, Hij snapte er al niks van dat ik niks liet horen, want t vluchtnummer klopte natuurlijk ook niet meer, ik kwam nu niet meer met KLM vanuit Edmonton, maar gelukkig belde hij Kader op en is niet weggegaan.

Dan naar de koffers, mijn moeders koffer komt vrij snel.. de mijne niet, terwijl ze tegelijk hadden moeten komen. Maar er staan nog veel mensen.. dus t komt vast nog wel goed. Maar nee, dan komen er koffers uit Londen bij en dan zijn die zellfs klaar en is mijn koffer er nog niet. Nee he niet weer! 

Weer naar zo'n balie om een formlier in te vullen, in de eerste panier kunnen we onze bonnetjes niet vinden maar dan hebben we toch.. alles invullen en dan naar de taxi. Die hebben we gelukkig snel gevonden. We zijn snel thuis waar ik heel blij ben Sophia weer gezien, de reis was geweldig maar niet echt compleet zonder haar, ik heb haar echt gemist en wat heeft ze ons goed geholpen door met KLM te bellen! 

Dan is dit het einde van dit blog, we gaan in de loop der tijd ook weer youtube filmpjes in ieder geval van de cruise en misschien ook de rest van de reis er op zetten. 

Nu wachten tot de koffer komt, tot Sophia's declaratie van haar koffer eindelijk goed gekeurd wordt en dealen met de Jetlag, maar ik heb er alles voor over want het was een geweldige reis! 

van de bergen terug naar de zee

 Prima geslapen, het werd uiteindelijk ´s nachts heel koud, dat is overal waar we zijn, overdag warm en ´s nachts koelt het erg af. Ik heb wel ´s nachts denk ik een Coyote gehoord, dat scherpe gekef wat je dan ook hoort als je in Disneyland Parijs in Big thunder mountain zit en je onder de Coyote door raast. 

We gaan naar de ontbijtzaal en was het avond eten gisteren maar ok, het ontbijt is echt lekker, ik heb een breakfast sandwich en mijn moeder pannenkoeken. Ons laatste ontbijtje want het hotel waar we vannacht onze laatste nacht slapen heeft geen ontbijt.

Nog even een rondje door de giftshop, die zien er altijd zo leuk uit in natuurparken. Dan rijden we weer weg, we zijn gisteren rond de Oostingang binnen gekomen en gaan vandaag via de Westingang weer weg en rond de Westingang zijn nog wat stops die we nog niet hebben gezien. Het is vandaag helemaal helder, geen rook, er hangen wel wat echte wolken, er is hier vanmiddag kans op regen en ik hoop het echt voor de natuur hier. 

We stoppen eerst bij de Rododenronflat, deze tijd van het jaar zijn er geen Rododenrons meer maar we zien ze overal staan dus ik geloof dat deze wandeling in juni prachtig zou zijn. Nu is het gewoon een leuk boswandelingetje.

Twee andere stops, waar we de vorige keer zijn geweest zijn nu afgesloten. Terwijl we naar de Westgate rijden zien we twee keer een kleinere brand, hoog boven ons maar wel vlakbij de weg, hier rookt het wel weer maar bij de Westgate is het alweer helder. Ik hoop dat deze branden snel onder controle zijn. Bij de Westgate houden we nog een kleine pauze met een drankje en een koekje die op moeten en dan rijden we het park uit.

Even voorbij Manningpark bij Hope stoppen we nog om naar de landslide te kijken die hier in 1965 is geweest en een deel van de weg heeft bedolven.

Na Hope begint de bewolking echt dicht te trekken en daarna wat te spetteren en daarna echte flinke regen. Voor ons niet lekker, ik doe zelfs mijn vest aan die ik al weken niet meer aangehad heb maar voor de natuur wel beter en ik hoop dat deze bui ook Manning bereikt. 

We hebben zelf wel geluk want als we vlakbij Langley rijden waar ons hotel voor de heenreis was, begint de regen weer weg te trekken en even later hebben we zelfs zon. We hebben deze nacht een hotel in Surrey, net als Langley een buitenstad van Vancouver maar iets dichterbij dan Langley.

Het is een mooi groen stadje met veel mooie huizen. We zijn om 14.00 bij het hotel, iets te vroeg om in te checken maar we proberen het toch. De man achter de balie belt met housekeeping en het is fijn want er is inderdaad een kamer zoals die van ons klaar. 

Dit hotel is wel even een omschakeling want het is veel simpeler dan wat we tot nu toe hadden. Ik controleer extra goed op de beestjes, maar t ziet er wel gewoon schoon uit. 

Op de hotelkamer check ik ons in voor de vlucht morgen. Daarna gooien we alle koffers leeg om ze te gaan herinpakken. Als ons vage kofferweegschaaltje gelijk heeft zitten we netjes onder het gewicht. Als alles helemaal geregeld is ga ik op ChatGPT opzoeken wat ik hier in de omgeving kan doen zonder echt Vancouver in te gaan. Een van de suggesties is een strand wat hier op 15 km vandaag ligt, er komen nog meer suggesties maar we gaan eerst dit eens proberen. Het is Cresent Beach, gratis parkeren. Het is een strand aan een van de baaien van Vancouver, Vancouver ligt niet echt aan open zee maar heeft allerlei baaien. Het is een heel leuk strand. Terwijl we de wandeling langs het strand beginnen is de zee erg ver weg. 

We lopen even de pier op waar een aantal mannen krabben aan het vangen zijn. In een soort kooi legt hij een stuk kip en laat de kooi over de bodem schrapen, dan haalt ie m weer op. Er zitten inderdaad allemaal krabbetjes op die van de kip aan het eten zijn. Het zijn maar kleine krabbetjes dus hij gooit ze terug en steeds opnieuw. 

We lopen een heel stuk langs het strand, er zijn allemaal bomen en bloemen langs het strand en een rij huizen. Maar geen lelijke huizen die storen, nee echt schitterende strandhuizen met mooie tuinen, zo´n huis zou ik wel willen hebben. 

Na een tijdje lopen zien we echt een heel leuk terras maar het is 17.15 dat is wat vroeg om te gaan eten. Dan denk ik, dan wandelen we hier nog wat rond, lopen daarna terug en rijden hier met de auto weer heen. Op de terugweg zien we ook nog de skyline van Vancouver in de verte liggen. We maken de wandeling dus af en vinden het cafeetje met de auto vrij makkelijk alleen is een parkeerplekje zoeken een beetje lastig, maar we vinden er een. 

Het is zo´n leuk plekje, redelijk uit de wind. Mijn moeder heeft mijn vest aan en ik red het wel zonder. Ik heb vistaco´s en mijn moeder kiest voor een klein gerecht, vis met koolsla. Het is lekker, het uitzicht is prachtig en omdat we niet hele grote maaltijden hebben kiezen we een keer voor een toetje. Keylime cheesecake en een chocolademouse taartje, ze zijn allebei heerlijk!

Wat ik van te voren als een saaie reisdag had gezien, is onverwacht erg leuk geworden. De wandeling langs het strand was heel bijzonder en we sluiten zo leuk af door te eten bij dit strandcafe.

In ong 20 minuten weer terug naar het hotel gereden. Alle tjd voor mijn avondrituelen en morgen om 7uur op, dat valt goed mee want meestal word ik toch omstreeks die tijd wakker. 

Smokey

 Niet heel lekker geslapen, de airco was eerst steenkoud en toen had mijn moeder m ´s nachts warmer gezet maar toen werd ik wakker van de warmte in de kamer, was dat apparaat een hete lucht aan het uitblazen dus ik m snel weer op koud gezet maar toen werd t dan ook weer steenkoud. Om 7uur wakker wat dus eerst 8 uur was dus dat uurtje was erg lekker, mijn moeder was zelfs al eerder wakker. 

Op naar het hotel ontbijtje wat weer zo ongeveer het zelfde was. Maar wat wel leuk was je kon buiten zitten, zagen een grote eekhoorn met een lange staart en allerlei vogeltjes. De rook was weer redelijk weggetrokken.

Vandaag een niet zo´n lange rit van 190 km. Eerst door de droge bergen, dan weer steeds meer bos en meer bergen maar bij Manning park is de rook weer heel erg. Ik denk dat het nu wel het ergst van deze vakantie is. We zijn al om 12.00 uur bij de Lodge, wat te vroeg is om al in te checken. Naast de lodge is er ook een camping, zijn er cabins, een (souvenir) winkel, restaurant en bar. Buiten staat ook een ijskraampje daar hebben we wel even zin in. Het heet 1 scoop maar t is wel een flinke scoop, we hebben allebei salted carmamel. 

Ik had op de site van Manning Park een aantal wandelingen onder de 5km zien staan. We willen beginnen met strawberrie flats, 2 km heen en 2 om terug want het is nog vroeg dus we hebben de tijd. Maar als we daar aankomen zijn we echt de enige, we vinden het wel leuk als t rustig is en soms ook niet erg als we de enige zijn maar hier voelt het niet fijn. De wandeling staat ook niet duidelijk aangegeven, we kijken even rond en besluiten dit toch maar niet te doen. 

De volgemde optie is een kleine wandeling naar Rein Orchids, een korte wandeling van 500 m, het is wel even zoeken voor we de parkeerplaats en her startpunt vinden. Als we het begin van het trail hebben gevonden, komen we al vrij snel bij een boardwalk over een klein meertje. 

Je kan kiezen de boardwalk links of rechtsom. Wij kiezen voor rechtsom en het is maar een klein stukje langs het meer en dan het bos weer in. Daar horen we allemaal geluiden en zien een soort vogels zitten, het zijn Grouse, of zoals in het Nederlands Korhoen. (moest ik opzoeken)

Dan is het wandelingetje alweer klaar, leuk maar we hebben de orchideen nog niet gezien dus doen we t wandelingetje nog een keer en dan linksom. Nu loop je langer langs het meertje en zien we mooie bloemen, ze zien er niet uit als de Orchideen die ik ken maar dit zullen dan de Orchideen wel zijn, in iedergeval een mooi wandelingetje.

Nu is het eens tijd voor onze picknick, de spareribs van gisteren. Bij het grote meer, Lightning lake is een grote recreatie area, je kan in het meer zwemmen, varen, sporten en picknicken. De rook is hier alleen heel erg, vanaf onze picknick plek kan je niet eens het meer zijn. 

We hebben geen zin om hier nu een rondje om dit meer te lopen dus weer de auto in. We kiezen de weg naar de Cascade lookout, al zie je hier nu niks van het uitzicht maar er zitten wel grappige eekhoorns die graag op de foto willen. 

Je kan hier nog 4 km verder naar boven rijden over een onverharde maar brede en goed begaanbare weg. Je komt dan bij de alpine meadows en dat is een goede keuze want hier boven is nauwelijks rook, dat is echt heel fijn. We lopen hier de paintbrush trail door de alpine weide. Je kan op de onderste parkeerplaats beginnen dan moet je eerst naar boven lopen of op de bovenste parkeerplaats en dan loop je eerst naar onderen. We kiezen ervoor om eerst het zwaardere stuk naar boven te lopen dus gaan we op de Lowerparking lot staan. 

Het is een heel leuk trail, eerst dus omhoog tot aan het upperparking lot en dan weer naar beneden. We merken dat de bloemen een beetje uitgebloeid beginnen te raken, er zijn er nog wel een aantal en ook andere plantjes maar het is lang niet meer zo veel als in sunpeaks.

We zien (denken we) ook nog een kleiner soort marmot zitten, in ieder geval groter dan een eekhoorn.

Op de bovenste parkeerplaats zit een ouder echtpaar in zelf meegenomen stoelen, als we langslopen en ze groeten zegt de man, Rumor has it, there is a Valley down there. (het gerucht gaat dat daar beneden een vallei is, maar ja beneden hangt er wel flink rook dus je ziet er niks van) 

We rijden deze weg waar naar beneden. Stiekem hopend op een beer want deze weg lijkt erg op een andere weg waar we ooit eens een beer gezien hebben maar helaas. 

Het is nu 17.00 dus gaan we ons eerst maar eens inchecken in de lodge. De lobby is erg mooi met een nep vuur en uit hout gesneden beelden van beren etc. De kamer is simpel en heeft ook geen airco, gelukkig koelt het hier s'nachts af en kan het raam open. 

We gaan eerst eens naar het zwembad, want er is nu echt bijna niemand. We zijn hier 3 jaar geleden ook geweest en toen gingen we na het eten zwemmen en was het heel druk, nu zijn we net voor het eten en is er niemand. Het is een leuk zwembad, echt een groot bad en 2 spa's en een sauna. Aan de weerszijde van het bad zijn allemaal ramen dus je kan naar buiten kijken terwijl je zwemt.

We zwemmen tot 17.45 gaan ons dan aankleden en naar het restaurant. Ik had nog geen hamburger gehad deze vakantie dus nu eens genomen, was ok net als de fish and chips van mijn moeder. Wat erg leuk was, de serveerster kwam vragen welk luchtje ik droeg want ze vond m zo lekker en wilde m ook. En het wijntje bij mijn eten was ook zalig!

Na het eten nog even er met de auto op uit. Dat is toch de tijd dat wildlife meer op gang komt en we willen nog graag een bonus. We mogen niet klagen, hebben deze vakantie al veel wildlife gezien maar ja wie weet komt er nog een kers op de taart.

We rijden naar beaver lake, een kleine wandeling naar beneden naar een meertje waar bevers zouden moeten zitten maar we zien niks en ook geen ander wildlife, wel een mooi meertje en heee de rook is ineens weg!

We rijden nog een stukje naar de Oostingang van het park want we kunnen hier niet omdraaien, helaas zien we verder niks en dit is ook een doorgaande snelweg dus kan je ook niet stoppen, als we hebben omgedraaid en weer naar het westen rijden zien we wel ineen weer allemaal besneeuwde bergtoppen die we eeder door de rook niet konden zien.

Dan naar onze kamer, waar t erg warm is zonder airco. Met t raam open gaat het wel als je rustig op je bed ligt maar zodra je heen en weer gaat lopen voel je de warmte weer. 

Terug naar het Westen

 Een beetje langer geslapen tot 8.15 en mijn moeder tot 8.30 maar we winnen vandaag een uurtje omdat we weer een tijdsgrens passeren dus kalm aan. We gaan naar het ontbijt en het is zo anders dan in de andere hotels, echt een beetje luxer en het personeel van dit hotel is zo ontzettend aardig, in de meeste hotels hoor maar deze nog een beetje extra. Er is heel mooi en lekker brood en is er roomkaas met gerookte zalm en kappertjes, worst en eieren. De zalm is bijna op en de mevrouw gaat het direct voor me aanvullen. Ik pak ook het laatste ei en daarna loopt ze naar iedereen een rondje met een mandje met eieren of je wel een ei hebt gehad.Ik zeg dat ik de laatste had, zegt ze neem er dan gerust nog een want het zijn hele lekkere eieren.

Sophia vraagt of we kunnen videobellen en omdat ik gisteravond al in die mooie bibliotheek had willen zitten maar geen energie meer had doe ik het nu, dus vanuit de bibliotheek praat ik weer helemaal bij met Sophia. Om 10.30 rijden we weg, we hebben nog een flesje water en een koekje meegenomen uit het hotel. Vlakbij het hotel zien we weer Osprey nest met 2 Ospreys erop.

Gisteren hing het stadje Kimberley nog helemaal vol met rook maar vandaag is de lucht erg helder. De bewoners zijn er erg blij mee en zeggen steeds van oh wat is het lekker he die frisse lucht een geen rook. We stoppen nog even bij een grote supermarkt Save on Foods, dit is echt een hele luxe supermarkt met veel verse en kant en klare dingen, dat komt goed uit want we willen iets voor vanmiddag. We kiezen een kip maar zien staan dat je ook een halve kip kan kopen alleen zien we dat  niet liggen. Een medewerkster die ook weer super vriendelijk is ziet ons zoeken en zegt pak maar gewoon een hele en dan zeg je tegen de medewerkers van de deli dat je een halve wil en dan snijden ze hem voor je door midden. Ook de cassiere is weer heel aardig en we praten met haar over de branden, ze is blij dat het vandaag weer helder is, 1 van de 2 branden is onder controle en de ander groeit niet meer, vorige week gold er hier een evacuatieadvies, ze hoefden nog niet weg maar ze moesten goed alert zijn, ze vond het zo erg dat er toen geen toeristen waren en dat t stadje doods was. 

Vandaag moeten we een langer stuk rijden, 500 km. We rijden wel over een hele mooie weg de 3 west. We gaan verschillende passen over zolas de Kootenay pas en de Bonanza pas. We zien overal mooie bergen, bossen, meertjes en riviertjes. Er zijn vaker leuke rest areas. Bij de eerst eten we het koekje van het hotel, de tweede ligt aan een rivier en eerst denken we dat er een zielige gedenkplek is want we zien een boom met allemaal briefjes, kaartjes, dingetjes. Maar dan zien we ook gekke teksten, gekke spulletjes en het is niet bij die boom het is op de hele parkeerplaats, er liggen zelfs stiften dat je zelf ook een steen kan versieren, er is een bruggetje naar het riviertje met een grappige brugwachter.

Op de top van de berg is ook een leuk bergmeertje

De laatste 100 km wordt het weer steeds neveliger en rokiger. Het landschap begint ook te veranderen, eerst was het dat donkere Canadase dennenbos en wilde bergen, dan wat lievelelijkere bergen en wat kleinere dennen een beetje zoals in Frankrijk en dan steeds droger, een beetje woestijnig. De rook wordt ook steeds erger en het is pas 17.00 maar het geeft een gevoel alsof het al aan het schemeren is of dat er een regenbui aan komt, het is natuurlijk niet goed maar het geeft wel een heel mooi uitzicht.

Ik zie onderweg nog een kudde mountain sheep maar omdat het een snelweg is, al rijden we ook soms alleen, kunnen we niet stoppen.

Het stadje Osoyoos heeft een groot meer wat ik eigenlijk had willen bezoeken maar t is al later dan ik dacht dus we laten het. Het meer geeft het stadje echt zo´n toeristische uitstraling met minigolf, toeristen winkels etc. Wij overnachten in het stadje Oliver iets ten Noorden van Osoyoos. Hier liggen allemaal fruitgaarden en Winerys. Het ziet er erg leuk uit, de lucht is hier ook weer iets helderder. We overnachten in het Coast hotel, een modern hotel, het is prima en netjes. Het is 18.30 maar voor ons gevoel al 19.30 dus we gaan eerst eens eten. Vlakbij het hotel vinden we het restaurant Pappa´s firehall Bistro. Het heeft hier wel iets weg van de Cowboycookout in Disney. Ik bestel dan ook spareribs en mijn moeder slowcooked roastbeef. Ik bestel een halve sparerib maar dan komt de serveerster zeggen dat het vandaag een hele sparerib is voor de prijs van een halve, ik kan nu een hele eten of ze kan de andere helft in een box doen om mee nemen, dan doen we dat want dan hebben we meteen morgen alvast een lunch.

In het hotel gaan we nog even zwemmen, helaas weer alleen binnen. Het is maar een klein zwembad en eerst zit er ook nog een stelletje in dus valt er weinig te zwemmen maar na een tijdje gaan zij in de hottub en lukt het zwemmen iets beter. We zwemmen tot 20.00 dan douchen op de kamer en om 20.50 klaar met het blog, dus weer lekker wat tijd over!