van de bergen terug naar de zee

 Prima geslapen, het werd uiteindelijk ´s nachts heel koud, dat is overal waar we zijn, overdag warm en ´s nachts koelt het erg af. Ik heb wel ´s nachts denk ik een Coyote gehoord, dat scherpe gekef wat je dan ook hoort als je in Disneyland Parijs in Big thunder mountain zit en je onder de Coyote door raast. 

We gaan naar de ontbijtzaal en was het avond eten gisteren maar ok, het ontbijt is echt lekker, ik heb een breakfast sandwich en mijn moeder pannenkoeken. Ons laatste ontbijtje want het hotel waar we vannacht onze laatste nacht slapen heeft geen ontbijt.

Nog even een rondje door de giftshop, die zien er altijd zo leuk uit in natuurparken. Dan rijden we weer weg, we zijn gisteren rond de Oostingang binnen gekomen en gaan vandaag via de Westingang weer weg en rond de Westingang zijn nog wat stops die we nog niet hebben gezien. Het is vandaag helemaal helder, geen rook, er hangen wel wat echte wolken, er is hier vanmiddag kans op regen en ik hoop het echt voor de natuur hier. 

We stoppen eerst bij de Rododenronflat, deze tijd van het jaar zijn er geen Rododenrons meer maar we zien ze overal staan dus ik geloof dat deze wandeling in juni prachtig zou zijn. Nu is het gewoon een leuk boswandelingetje.

Twee andere stops, waar we de vorige keer zijn geweest zijn nu afgesloten. Terwijl we naar de Westgate rijden zien we twee keer een kleinere brand, hoog boven ons maar wel vlakbij de weg, hier rookt het wel weer maar bij de Westgate is het alweer helder. Ik hoop dat deze branden snel onder controle zijn. Bij de Westgate houden we nog een kleine pauze met een drankje en een koekje die op moeten en dan rijden we het park uit.

Even voorbij Manningpark bij Hope stoppen we nog om naar de landslide te kijken die hier in 1965 is geweest en een deel van de weg heeft bedolven.

Na Hope begint de bewolking echt dicht te trekken en daarna wat te spetteren en daarna echte flinke regen. Voor ons niet lekker, ik doe zelfs mijn vest aan die ik al weken niet meer aangehad heb maar voor de natuur wel beter en ik hoop dat deze bui ook Manning bereikt. 

We hebben zelf wel geluk want als we vlakbij Langley rijden waar ons hotel voor de heenreis was, begint de regen weer weg te trekken en even later hebben we zelfs zon. We hebben deze nacht een hotel in Surrey, net als Langley een buitenstad van Vancouver maar iets dichterbij dan Langley.

Het is een mooi groen stadje met veel mooie huizen. We zijn om 14.00 bij het hotel, iets te vroeg om in te checken maar we proberen het toch. De man achter de balie belt met housekeeping en het is fijn want er is inderdaad een kamer zoals die van ons klaar. 

Dit hotel is wel even een omschakeling want het is veel simpeler dan wat we tot nu toe hadden. Ik controleer extra goed op de beestjes, maar t ziet er wel gewoon schoon uit. 

Op de hotelkamer check ik ons in voor de vlucht morgen. Daarna gooien we alle koffers leeg om ze te gaan herinpakken. Als ons vage kofferweegschaaltje gelijk heeft zitten we netjes onder het gewicht. Als alles helemaal geregeld is ga ik op ChatGPT opzoeken wat ik hier in de omgeving kan doen zonder echt Vancouver in te gaan. Een van de suggesties is een strand wat hier op 15 km vandaag ligt, er komen nog meer suggesties maar we gaan eerst dit eens proberen. Het is Cresent Beach, gratis parkeren. Het is een strand aan een van de baaien van Vancouver, Vancouver ligt niet echt aan open zee maar heeft allerlei baaien. Het is een heel leuk strand. Terwijl we de wandeling langs het strand beginnen is de zee erg ver weg. 

We lopen even de pier op waar een aantal mannen krabben aan het vangen zijn. In een soort kooi legt hij een stuk kip en laat de kooi over de bodem schrapen, dan haalt ie m weer op. Er zitten inderdaad allemaal krabbetjes op die van de kip aan het eten zijn. Het zijn maar kleine krabbetjes dus hij gooit ze terug en steeds opnieuw. 

We lopen een heel stuk langs het strand, er zijn allemaal bomen en bloemen langs het strand en een rij huizen. Maar geen lelijke huizen die storen, nee echt schitterende strandhuizen met mooie tuinen, zo´n huis zou ik wel willen hebben. 

Na een tijdje lopen zien we echt een heel leuk terras maar het is 17.15 dat is wat vroeg om te gaan eten. Dan denk ik, dan wandelen we hier nog wat rond, lopen daarna terug en rijden hier met de auto weer heen. Op de terugweg zien we ook nog de skyline van Vancouver in de verte liggen. We maken de wandeling dus af en vinden het cafeetje met de auto vrij makkelijk alleen is een parkeerplekje zoeken een beetje lastig, maar we vinden er een. 

Het is zo´n leuk plekje, redelijk uit de wind. Mijn moeder heeft mijn vest aan en ik red het wel zonder. Ik heb vistaco´s en mijn moeder kiest voor een klein gerecht, vis met koolsla. Het is lekker, het uitzicht is prachtig en omdat we niet hele grote maaltijden hebben kiezen we een keer voor een toetje. Keylime cheesecake en een chocolademouse taartje, ze zijn allebei heerlijk!

Wat ik van te voren als een saaie reisdag had gezien, is onverwacht erg leuk geworden. De wandeling langs het strand was heel bijzonder en we sluiten zo leuk af door te eten bij dit strandcafe.

In ong 20 minuten weer terug naar het hotel gereden. Alle tjd voor mijn avondrituelen en morgen om 7uur op, dat valt goed mee want meestal word ik toch omstreeks die tijd wakker.