afscheid

 

Eerst even een uitleg voor Manon en de anderen die het interesseert een uitleg over de Youth Clubs. 

Je hebt 3 youthclubs en een nursery. Je hebt Oceaneers club en lab voor kinderen van 3 tm 10. Edge voor kinderen 10 tm 13 en Vibe voor de jongeren van 14 tm 17 jaar. Bij alle clubs worden veel activiteiten georganiseerd maar bij de Oceaneers dus voor de jongere kinderen het meest. Je mag er voor kiezen om aan die activiteiten mee te doen of alleen rond te hangen met je vrienden. Er zijn allerlei videogames en lounge plekken (op de grotere schepen hebben ze ook hun eigen zonnendek en zwembadje) Ze organiseren bij Vibe activiteiten zoals Karaoke, Trivia, Bingo. Soms is er een tijd dat ze ergens iets organiseren zoals buiten op het sport deck basketbal, of tafelvoetbal dan is dat op dat moment voor hen gereserveerd. En ook wel eens 's avonds als Oceaneersclub voor de kleinere kinderen gesloten is dat het voor de jongeren van Vibe geopend is en dan doen ze daar verstoppertje of slijm maken. Sophia heeft het er altijd erg naar haar zin gehad en veel vrienden gemaakt. 

Ondanks dat ik me niet heel blij voelde gisteravond toch weer heerlijk geslapen, de bedden en het beddengoed van Disneycruise line is ook zo heerlijk! Iets voor de wekker wakker geworden zodat ik nog de online survey over de cruise kan invullen, dat is erg belangrijk voor de servers en de stateroom host want hier verdienen ze punten mee. En zoals elk jaar was ons serving team, stateroom host en eigenlijk al het personeel weer geweldig.

We kleden ons allemaal aan en proppen de laatste dingen in rugzakken en koffertje en gaan naar dek 4 voor ons laatste ontbijt, je hebt je laatste ontbijt waar je de laatste avond hebt gegeten dus in Animators palette. We zien onze lieve obers voor het laatst, Sophia bestelt een bagel met zalm, mijn moeder en ik gebakken ei en ik heb nog wat fruit. We geven Miranda en Siti (de mainserver van vorig jaar) een knuffel en Igor komt zeggen dat ie zijn lievelings Europeanen gaat missen.

Na het ontbijt is er een rij voor de wc omdat er al veel wc’s zijn afgesloten voor de schoonmaak. Dan kunnen we van boord af, sterker nog we moeten van boord af. Alle boardingsgroepen zijn al geweest, wij zitten in Mickey en nu moet iedereen die er nog is van boord. We hebben onze koffers snel gevonden, dit keer die van Sophia als eerst. Bij de douane moeten we een formulier inleveren en dan staan we op straat. De stoep die we vanuit de terminal omhoog moeten nemen is heel stijl en plotseling voel ik een extra hand trekken aan mijn koffer, het is die lieve Miranda die ook nu, nu ze niet meer mijn main server is, nog steeds wil helpen. Ik red het wel met mijn koffers en dan gaat ze mijn moeder helpen en weer zegt ze dat ze ons gaat missen.

Een klein stukje lopen naar Waterfront station, we hebben nu een hotel in een heel ander deel van de stad dus moeten we nu met de Expo lijn, bijna een uur zitten we er in. Het hotel dat we hebben de The Met in Westminster ligt direct naast het station Columbia street, daar had ik m ook op uitgezocht. En helaas waar we al bang voor waren we kunnen nog niet de kamer in, want het is te vroeg. We kunnen wel de spullen veranderen van koffers want Sophia neemt het kleine koffertje mee en er moeten nog wat spullen van ons uit en haar toiletspullen in de koffer. We wegen haar koffer en komen iets over de 20 kg dus dat gaat goed want hij mag 23 kg zijn. We vragen aan de man van de receptie of hij een idee heeft wat we in de buurt kunnen doen want het is te ver om met de expolijn weer helemaal naar het centrum van Vancouver te gaan. Hij adviseert een stadspark wat aan de overkant van de weg ligt en aan de rivier, als je de rivier dan volgt kom je bij een winkelcdentrum en markt uit.

We steken de weg over en zien in het stadpark hele leuke ligstoelen aan de rivier. De temperatuur is ideaal, niet heet, niet koud, weer waarmee je kan stilzitten met een vest aan en we gaan lekker op de stoelen zitten. Sophia gaat op mijn hotspot want een week zonder internet was wel erg veel voor haar. We lopen niet eens meer verder, we vermaken ons hier wel. 

Er drijven steeds boomstammen voorbij maar dan ineens zien we geen boomstam maar een zeehond. Sophia heeft er op haar telefoon een foto van kunnen maken, ik was te laat. Bij de subway aan de overkant halen we een broodje om te delen en eten die weer op de ligstoelen aan de rivier op. Dan is het 1 uur en is het tijd om Sophia’s koffer op te halen en met haar naar het vliegveld te gaan. Eerst de expo lijn terug naar waterfront en dan de Canada lijn naar het vliegveld. We komen bij de balie van KLM, haar koffer weegt 21 kg precies goed! Dan nog even samen lopen tot het punt waar ik niet verder mee mag. We moeten allebei weer een beetje huilen. We gaan elkaar echt missen! Dan gaat ze door de security en drinken mijn moeder en ik een kop koffie/chocolademelk tot ze zegt dat ze bij de gate is. Mijn grote dochter, zelf terug naar Nederland vliegen. Ik ben trots op haar maar ik zal haar ook de rest van de reis missen.

Met Canadalijn gaan mijn moeder en ik weer naar Waterfront. Daar blijven we nog even, de Magic ligt er nog en staat op het punt om weg te varen. Helaas is het gaan regenen, dat is wel even iets minder. Sophia is nog maar net weg en nu is het geluk met het weer ook weg. We zien hoe de Magic weg vaart, onder een afdak kunnen we een stuk langs het water lopen om de Magic te zien wegvaren. Ook zien we het ene na het andere watervliegtuigje opstijgen. In de verte gaat de Magic onder de Lion Gate bridge door. We zien hier in de haven verschillende zeehonden, dat is erg leuk.

En van Sophia krijg ik berichtjes dat ze aan het boarden is, dat ze in het vliegtuig is en dan dat ze m op airplane modus gaat zetten dus nu is ze aan het vliegen.

Gelukkig is het ook weer droog buiten en we lopen naar een foodcourt wat ik me nog van vroeger kon herinneren. We halen eten bij een Vietnamees tentje en het is echt super lekker! Ik app ook een beetje met Kader, hij gaat Sophia morgen van Schiphol halen.

Dan weer met de expolijn naar het hotel. Door het WK zijn de hotels in Vancouver niet te betalen en zitten we ver weg. Van buiten ziet dit hotel er ook niet uit, maar van binnen is het ok. Maar niet de 300 dollar die dit hotel kost waard maar ja t is niet anders op dit moment. We krijgen wel nog een fles wijn van het huis als wk deal. Ik zet diverse dagen op het blog maar zelfs al is het alleen knippen plakken en foto’s toevoegen ik krijg het niet af. Het blog voor vandaag maak ik even in word dan kan ik het later chronologisch toevoegen. Nu lekker slapen en hopelijk vannacht het bericht dat Sophia goed is aangekomen