Een nep witte geit en een echte beer

 Het is 7.10 als ik wakker word, Alaska tijd dus dat gaat vooruit. Als mijn moeder en ik net klaar zijn gaat ook Sophias wekker, wij gaan vast naar Cabana’s. Vanmorgen heb ik weer eens zin in eggs Benedict en ook de Mickey Churro waffles staan op het menu. 

Als we net naar de kamer willen komt Sophia eraan en wil ook wat ontbijten, we kunnen dat redden dus we gaan even bij haar zitten. Maar ook nog naar de kamer en een koekje van cove cafe zijn we maar net op tijd of eigenlijk een minuut te laat bij D lounge waar we ons moeten melden voor de excursie. We vertrekken vrijwel direct en gaan het schip af. Het is droog buiten dus dat is al fijn. We lopen zo voor het schip langs en gaan naar bussen. 

Wij komen buschauffeur Tate, een leuke jongen uit Utah, die enthousiast vertelt, grapjes maakt en veel informatie geeft.

Als eerste rijden we door het stadje Skagway heen, dat is leuk want deze excursie duurt lang dus waarschijnlijk hebben we vanmiddag vanavond geen zin meer om nog Skagway in te gaan. Skagway lijkt net op Frontierland uit Disney, met die houten vlonders waar je op loopt en allerlei saloons etc. Dan gaan we enige weg op die buiten het centrum loopt en naar de white pass en de Yukon gaat.

We zien al snel bijzondere landschappen, bergen, bossen, uitzichten en hoe hoger we komen hoe anders de omgeving wordt, het is heel stenig met allerlei meertjes en kleine boompjes. Hier boven is de Canadees Amerikaanse grens en we moeten allemaal ons paspoort naast ons hoofd houden terwijl er een douanier binnen komt, dan kan de rit verder gaan. 

Bovenaan bij een groot meer Tutsay lake, we krijgen even kans de bus uit te gaan en fotos te maken.

Even later rijden we langs een ander groot meer Taggish lake. De volgende stop is Carcross desert wat de kleinste woestijn ter wereld is. Sophia vind dit maar tegenvallen want als iemand hier een foto van zou zien zouden ze kunnen denken dat het de Veluwe is. Maar er liggen allemaal besneeuwde bergen omheen dus dan kan je je toch niet vergissen met de Veluwe. 

Nog geen 5 minuten later stoppen we weer.  Dit is een toeristisch complex waar we lunch kunnen halen en er allemaal dingen te doen zijn.  We zijn allemaal blij want hoog in de bergen staan twee mountain goat, ik maak fotos van ze ook al zijn ze veerweg.

Het is net de Canadeze Zaanse Schans. We krijgen een lunch van bbq kip, koolslaw, gepofte aardappel en bij een buffet kan je broodjes pakken en homemade donuts en koffie en thee. Deze lunch is niks voor Sophia want die houdt niet van vlees aan botten en het eraf peuteren. Ik vind t redelijk lekker maar heb niet zoveel vlees aan mijn bot zitten, mijn moeder heeft wel een lekker stuk kip en de donuts zijn erg lekker. Er is een petting  zoo en een hondensleekamp maar wel een stuk kleinere dan die we in Juneau er gaan wel soms sleetjes weg en er zijn wat puppy’s maar al die hondenhokken zijn ver weg en is veel kleiner. Ook is er nog een soort van museum met replicas van dieren die in de oertijd hebben geleefd en opgezette dieren van de omgeving. Als we weg willen gaan zijn die geiten boven nog steeds in dezelfde positie… huh ze zijn nep. Of zoals de buschauffeur zegt ze waren ooit echt.. wie verzit het om opgezette dieren meters hoog in de bergen neer te zetten. 

We rijden weer weg en de chauffeur zegt tijd te hebben voor een extra stop. We rijden naar een prachtig meer dat Emmerald meer heet, het heeft allerlei kleuren blauw en groen en lijkt op het Noorderlicht. Het verhaal is dat t Noorderlicht in de winter in de lucht te zien is en in de zomer in het meer. 

Vervolgens rijden we naar het dorpje Carcross wat vroeger Caribou crossing heette. Onze bus is te herkennen aan een pluche papegaai die bij het raam staat. De chauffeur heeft namelijk een tweelingbroer die ook buschauffeur is we hebben m gezien bij de Canadese Zaanse Schans en om te voorkomen dat de mensen bij de verkeerde broer in de bus stappen heeft die van ons een papegaai op zijn raam, de papegaai symboliseert een papagaai die in dit dorp gewoond heeft, en veel dorpelingen overleeft heeft.

Het dorp is een dorp vooral van de natives met totempalen en kleine winkeltjes.We lopen even naar de rivier en wat schetst onze verbazing een Nederlandse auto. Hier in deze uithoek! 

Bij het visitorcenter heeft Sophia eindelijk wifi want op het schip werkt het echt helemaal niet, voorheen kon je wel whatsapp tekstberichten versturen en ontvangen.

We gaan de bus weer in en rijden een stuk van dezelfde weg als heen. De chauffeur geeft ook als tip om nu evt een dutje te doen want straks gaan we in de trein en omdat die zo lekker schudt val je daar snel in slaap en dat zou zonde zijn. Tegelijkertijd zegt de chauffeur dat hij altijd t meeste wildlife op de terugweg ziet. Ik wil dus eigenlijk wakker blijven.. Sophia slaapt al snel en na een tijdje geef ik me er ook even aan over en doe een dutje. Gelukkig ben ik op tijd weer wakker want na een tijdje staat er een camper en een auto en een bus stil op de weg dat betekent vaak wildlife, ja hoor het is een zwarte beer en we kunnen m allemaal makkelijk vanuit de bus op de foto zetten en zien! Als iedereen aangeeft m goed gezien te hebben rijden we verder.

Bij het station stappen we uit de bus en in de trein. De rit met de trein is echt prachtig, weer een heel ander perspectief dan vanaf de weg. We rijden dwars langs allerlei rivieren en meertjes, echt prachtig. 

Alleen voor ons zit een familie met 2 kleine jongetjes die het ontzettend bont maken, t begint met schreeuwen en van bank naar bank hoppen maar t wordt erger en erger ze smeren de ramen helemaal in met hun spuug likken het raam en wassen het daarna schoon met hun pakje water. Ze slaan en krabben hun moeders en elkaar t is echt jammer want ik ben uiteindelijk blij dat ik de trein uit ben e ik ben echt wel kinderen gewend. Bij station Skagway komt de douane de trein in en moeten we weer met ons paspoort naast ons hoofd, als we zijn goed gekeurd kunnen we de trein uit. We gaan het allerlaatste stukje weer met de bus, de chauffeur staat met papegaai en al op ons te wachten en brengt ons terug naar het schip.

We gaan het schip op waar ze lekkere verwarmde doekjes uitdelen. We leggen de spullen op de kamer en dan ga ik even een stukje pizza halen want de lunch was niet heel veel en lang geleden. Mijn moeder en ik gaan naar het theater waar ze nu een film hebben, Toy story 5 een erg leuke film! 

Na de film heel even uitrusten op de kamer, we krijgen weer een mooie fish extender, Een mooie tas, kleurboeken voor volwassen en een etui met ons naam en snoepjes erin. Door naar het restaurant, het is vandaag Animtors palette. Sophia en ik doen iets geks met het eten en we bestellen ieder 4 appetizers en geen hoofdgerecht. We hebben black truffel pasta, zalmtartaartje, seranoham en baked potato en cheddar cheese soup. Mijn moeder had ook t zalmtartaartje en dan een steak. Sophia en ik hebben een cookies en cream sundae en mijn moeder appelcrumble met rijstenpudding.

En dan begint de naar mijn mening beste dinershow. De schermen in het restaurant beginnen Disneyfiguren te tekenen, in te kleuren en dan komt het tot leven verschillende fragmenten van films, eerst mooi, dan spannend, dan zielig en dan komt alles goed. Dan gaan alle kwasten *er staan grote standbeeld kwasten in het restaurant( van kleur veranderen, komt er vuurwerk op de schermen en dan komt Tovernaar Mickey die door de zaal danst, gevolgd door al onze obers in een parade. Dat is zo geweldig, we zwaaien naar onze obers van nu en van vorig jaar. Het is zon magisch moment, ik zie het nu voor de 3e keer en blijf overweldigd als dit gebeurd elke keer weer de tranen in mijn ogen.

Na het eten nog even buiten kijken, nog steeds besneeuwde toppen en ik zie een waterval maar het waait wel erg dus lang houden we t niet uit.

We gaan naar de kamer tenminste mijn moeder en ik want Sophia gaat zich in Vibe vermaken.