Bruce the Moose

 

Het voelde een beetje gek op de slaapbank in dit huisje, het lag op zich wel lekker maar t voelt een beetje alsof ik bij iemand logeer. S avonds is het nog vrij warm in het huisje en we zetten de ventilator aan, de manager had al gezegd dat het ´s nachts zou afkoelen en dat deed het zeker. Ik begon onder alleen een laken te slapen en in de nacht trok ik de beide dekens over me heen.

Om 8.00 wakker dat was gisteren 7.00 geweest maar ja we hebben een uur verloren hier in de bergen. Op mijn hotspot ga ik op Duo Lingo, Hay day zal moeten wachten tot we weer in een hotel zitten.

Mijn moeder wordt ook wakker en gaat een kopje koffie maken terwijl ik me aan kleed, ik moet nu nog een vest aan, later vandaag tikken we 32 graden aan. We zitten even samen op de veranda zitten zien weer die grond eekhoorn van gisteren op dezelfde plek en dan gaat mijn moeder zich ook aankleden. Als we allebei klaar zijn rijden we naar het dorp Hinton wat vlakbij onze ranch is. Voor we weggingen stootte ik nog mijn teen bij het huisje, in de auto denk ik de pijn duurt wel lang, zie ik dat mijn nagel helemaal gebroken is bah, gelukkig trekt de pijn wel weg.

We zien een ontbijt restaurant waar veel auto´s voor de deur staan dus dat is vast goed. Het heet Smitty´s en het is echt zo´n diner met bankjes en allemaal paarden decoratie. Mijn moeder bestelt een ontbijt met ei, worstjes en hashbrowns en ik bestel de eggs benedict hoewel de zoete dingen als de pancakes en french toast er ook erg lekker uitzagen. Nog even tanken, de benzine kost hier 1.69 terwijl het onderweg 1.90 kostte dus gelukkig hebben we daar niet getankt (Canadese dollar dus keer 0.60) We zien onderweg 2 hertjes maar kunnen niet stoppen.

Dan weer terug naar Jasper national park, zoals ik gisteren al schreef is er 3 jaar geleden een grote brand geweest en bij het plannen van vista points en trails was het lastig om erachter te komen welke area’s er aangetast zijn en welke niet. Veel video’s die ik op Youtube zag of reisverslagen die ik las waren van voor de brand.

Mijn eerste gok Mount Edith Cavell waar je langs een meertje met stukken gletsjerijs kan lopen blijkt al een foute gok te zijn, eerst denken we dat alleen de ski area is afgesloten want we kunnen we wel dwars door de dooie bomen de weg oprijden maar de weg naar de trails en vista points is ook afgesloten, dit gebied is hard getroffen.

Dit is ook de weg die je kan nemen naar Athabasca falls maar t is nu al vrij laat en ik ben bang dat de parking dan al vol zal zijn. Ik kijk even in het boekje over Jasper dat ik gekregen heb en vergelijk het met mijn aantekingen. De Maligne road moet te rijden zijn, helaas is de Maligne canyon die ik vroeger zo mooi vond compleet verwoest, gelukkig na Medecine lake wordt het weer beter eerst een paar onaangetaste stukken en daarna ziet het er even mooi uit als altijd. Na een tijdje zien we een opstopping in het verkeer, auto’s langs de weg en dat is een teken van Wildlife, we zien mensen fotograferen aan de andere kant van de weg. Mijn moeder blijft in de auto zitten en ik ga kijken. Er is ondertussen nog een vrouw over en ik vraag wat er te zien is. Het dier zit verscholen in de bossen. Ze zegt dat ze denkt dat het een Elk is. Ik pak mijn camera en zoom in en denk dat het een vrouwtjes Eland is. Een andere man die aankomt denk dat ik gelijk heb, het is een eland. Ik zie haar niet heel goed maar denk dat ik tussen de bomen en takken wel een gelukte foto heb.

 We rijden door naar Maligne lake, de parkeerplaats lijkt helemaal vol maar het lijkt of een vrouw achter ons net weg gaat dus we rijden nog maar een rondje, dan hebben we geluk want er gaat een grote auto weg en hebben wij een ruime parkeerplaats. Het is 13.30 en we gaan eerst eens picknicken tenminste wat cheesstrings, cola/gatorade en koekjes. Dan beginnen we aan een 3km loop trail, de Mooselake trail. Het is een easy trail maar het begint wel met een stijl pad in de volle zon, dan slaan we linksaf een bruggetje over een kreekje over. Dan begint een leuk pad door het bos, wel veel boomwortels en stenen in het pad maar wel goed te doen en meestal in de schaduw dat is fijn want in de zon is het 30 graden. Het pad gaat op en neer en komt uit bij een schattig klein meertje dat door veel Mooses (Elanden) gebruikt wordt om te drinken, er is nu geen Eland te zien maar het meertje is prachtig met besneeuwde bergtoppen op de achtergrond. 

Het laatste stuk is iets drukker en makkelijker en komt bij het grote meer, Maligne lake waar we ook geparkeerd staan. Dit meer is echt prachtig, een hele mooie kleur blauw. Er zijn ook allerlei boottochten te doen naar Spirit Island en mensen huren kano’s om op dit meer te kanoeen. Wij lopen er langs en genieten van de kant van het uitzicht.

We rijden terug over de Maligne road en vrijwel op dezelfde plek als waar net het Eland was, is het nu weer. Nu gaat mijn moeder er ook mee uit. Het staat weer vrij verscholen in de bossen maar ik kan duidelijk een kop zien. Ik moet wel aan die mop denken van de busdriver in Alaska, Er was eens een man Bruce die geld wou bijverdienen en hij kreeg een baantje om zich als Eland te verkleden zodat de toeristen zouden denken dat er een Eland was en foto’s van hem gingen maken. Hij werd door zijn baas Bruce the Moose genoemd. Maar op een dag ziet Bruce een beer vlak naast hem staan, Bruce wordt bang en wil het elanden pak uittrekken en wegrennen waarop de beer het masker van zijn kop haalt en roept Bruce wat doe je nou, straks worden we allebei ontslagen.

Maat toch ga ik er wel vanuit dat deze Eland gewoon echt was en geen Bruce de Moose.

 

Het is inmiddels 4 uur, wat gaan we nu doen, ik dacht eigenlijk Miete hot springs maar het is inmiddels 32 graden en dan heb ik niet zin om ook nog in een heet zwembad te gaan. Omdat het nu wat later is rijden we naar Athabasca falls want we denken nu wel een plek op de parkeerplaats te vinden. Toen we bij Maligne lake weggingen waren daar al flink parkeerplekken beschikbaar.

Het is 17.00 als we bij Athasbasca falls aankomen, het is nog steeds vrij druk. Er gaat iemand voor ons net weg waar wij gaan staan maar beneden is nog een hele parkeerplaats.

Bij Maligne lake was het alleen druk op de parkeerplaats maar niet zo zeer bij het trail. Hier gaan ook allerlei bustours heen. Toch is het bij deze watervallen minder storend dat het druk is want iedereen loopt steeds wat door en is er steeds plek om goed te kijken.

De Athabasca falls is een indrukwekkende kolkende waterval. Het stort uiteindelijk in een canyon naar beneden en er is een brug over de canyon zodat je de waterval aan alle kanten goed kan zien. Wat ontzettend indrukwekkend en wat een natuurgeweld. Het is inmiddels bijna 18.00 dus we gaan niet meer de cayon in maar op weg naar ons huisje wat nog 90 km is.

Vlak voor je het nationaal park verlaat, bij de uitgang van ons huisje is steeds road construction, wat volgens onze busdriver in Alaska een ander woord voor zomer was. We hebben 2 seizoenen, winter en road constructions. Maar we zien alle wagens aan de kant staan en gaan er vanuit dat ze voor vandaag klaar zijn. Toch zien we ineens een file op de weg. Maar de schuld is niet Road Construction maar een grote kudde mountain sheep. Ik had het bordje pas op mountain sheep al eerder zien staan maar toen was er geen schaap te bekennen. Nu zijn ze overal, in de berm, op de berghellingen en op de weg. Na een tijdje gaat er even een tijdelijk aan de kant en kunnen wij en drie andere auto’s erdoor, waarschijnlijk daarna niks meer want achter ons komen geen auto’s meer.

Om 19.30 zijn we terug in Hinton en daar hadden we vanmorgen een Walmart en een Safeway gezien. We willen eigenlijk naar de Walmart maar als we daar aangekomen zijn hebben ze van de boodschappen alleen maar houdbare producten een klein beetje fruit en een koelkast met melk en boter, dus de winkel uit en naar de Safeway. Hier vinden we gelukkig wel wat we zoeken. Nieuwe koekjes en cheesstrings en yoghurtjes en kant en klaar maaltijden voor ontbijt en diner. We nemen twee mac en Cheese maaltijden zodat wel lekker bij het huisje kunnen eten. We maken ook nog een stop bij de Liquor store, in Canada kan je je wijn en bier niet gewoon bij de supermart kopen. Ergens voelt het vreemd zo’n liquor store in te lopen alsof ik iets doe wat niet mag, maar ik kies wel een lekker wijntje. Een Pinot Grissio uit Canada en als ik hem wil afreken vraagt de mevrouw of ik hem niet liever gekoeld wil en dan pakt ze dezelfde uit een soort gekoelde ruimte.

Om 20.00 zijn we thuis en om 20.30 hebben we alle boodschappen opgeruimd, de maaltijden verwarmd, wijn in geschonken en genieten we weer lekker van dit lekkere plekje wat uitkijkt op de Athabasca river die hier een stuk groter en breder is dan bij de Athabasca falls.

De grond eekhoorn zit ook weer op zijn plek dus ik vind dat hij een naam nodig heeft, het wordt Fred!

Wildlife teller

2 hertjes

1 of 2 Moose maar ik denk dat het dezelfde was

1 hele kudde mountain sheep

Fred de grond eekhoorn

foto's komen nog steeds later