Do go chasing waterfalls

 Snel in slaap gevallen maar ik had een nachtmerrie over bedbugs, ik droomde dat ik onder de plekken zat en ik voelde jeuk dus ik sprong mijn bed uit om in de badkamer te gaan kijken maar niks te zien behalve mijn allergie plekken die waren gaan jeuken. 

Mijn moeder had ook al jeuk in haar slaap maar dat was alleen op een paar bulten op haar armen en enkels waar ze door de Gnarls was gestoken.

Eigenlijk niks aan de hand dus, ik heb er echt een fobie voor sinds ik ze ooit heb gehad en controleer de kamer altijd grondig en had niks gevonden dus was gewoon een nachtmerrie gelukkig. 

In de ochtend nog steeds geen mail van Disney of van het reisbureau.. Het enige wat ik nog kan doen is Disney zelf proberen een email te sturen maar ik begin bang te worden dat dit keer de placeholder korting niet gaat lukken want we zijn nu al een tijdje het schip af...

Bij dit hotel hebben we vouchers gekregen voor het ontbijt. Bij dit hotel hoort een restaurant en als hotelgast kan je een keuze uit 3 dingen maken.

Mijn moeder en ik kiezen allebei het gebakken ei alleen ik met bacon en zij met sausage. 

Dan gaan we ijs halen voor in de koeltas en vullen met drankjes en hapjes. De auto moet dus dringend tanken (al was dat echt niet zo spannend hoor, we konden er nog 130 km mee rijden en moesten er nog 11 toen t lampje ging branden) Bij het tankstation moeten we heel lang wachten op een echtpaar met een camper wat echt niet opschoot en alles eerst rustig gingen doen zoals ramen lappen voor ze echt gingen tanken. 

Na de tankbeurt gingen we naar de Subway want onze picknick dingetjes raken aardig op en we hebben best wel wat dingen die we vandaag willen doen dus moeten we wel wat te eten mee hebben. Mijn moeder laat een broodje tonijn maken en ik een met turkey.We stoppen ze in een ziplock zakje in onze koeltas. 

Dan is het tijd om het park in te rijden, nogmaals Wells Grey Provincial Park. De bedoeling is, eerst helemaal naar achteren rijden tot het einde van de verharde weg en dan steeds een stukje naar voren en de watervallen te zien.

Als we net het park in rijden zien we een hert, maar er rijdt iemand direct achter ons dus kunnen we niet stoppen. Daarna rijden we juist een hele tijd vrijwel alleen. Bijna op het einde van de verharde weg rij je over een bruggetje met een kolkende rivier links en rechts van je.

Vlak voor het onverharde stuk begint slaan we linksaf naar Helmcken falls. Na een tijdje zie ik een zwart harig beestje, groter dan een eekhoorn langs de weg zitten en precies nu hebben we weer iemand achter ons en kunnen we niet omdraaien. 

Overal op de weg is het rustig maar op de parkeerplaats van Helmckenfalls is het heel druk. Ik dacht dat ik vroeger eerst een kort trail moest lopen voor ik bij deze waterval kon komen maar t grenste nu vrijwel direct aan de parkeerplaats...

En op het uitzichtspunt is het niet eens zo druk, ok we zijn niet de enige maar geen idee waar al die mensen uit die auto;s zijn gebleven. 

En wat is deze waterval indrukwekkend! Heel hoog maar ook een dikke straal. Hij dondert in een gat en gaat als wilde rivier weer verder.

Ik heb het gevoel dat geen een van mijn foto's de indrukwekkendheid van deze waterval kan weergeven, zo overweldigend was ie.

Met de auto rijden we weer een klein stukje terug naar Dawsons falls, hier is mijn herinnering juist andersom, dat je er zo heen zou kunnen lopen maar nu moeten we juist een klein trailtje lopen.

Dawson falls is juist weer een hele brede waterval, die me een beetje doet denken aan de watervallen van de Pirana in de Efteling maar dan 10 keer zo groot. Gelukkig hoef ik hier niet met mijn bootje langs.

Na de watervallen willen we een trailtje 2 km heen, 2 km terug lopen naar een meertje dat Smiths lake moet heten, ik zag het op mijn kaartje staan en had op internet gezocht of het een geschikte wandeling was, maar we konden hier nergens de parkeerplaats voor vinden en op de kaart bij de informatie borden op de parkeerplaats staat deze wandeling nergens. We rijden nog een paar keer heen en weer daar waar mijn kaartje zegt dat het ongeveer moet zijn maar zien het echt niet. We keren om bij een huisje met iets achterstallig onderhoud 

Dan even op de informatieborden zoeken wat er nog meer voor ons aan kleine hikes te doen is en we komen op Rays farm, je kan daar na de restanten van de oude boerderij lopen en je kan nog iets verder tot aan de mineraal bronnen waar je je flesje kan vullen. 

Rays farm ligt wel weer iets verder aan de onverharde route, (de grotere onverharde route niet die moeilijke het bergje op) Wanneer we er heen rijden zien we een klein beestje oversteken een andere die van vanmorgen maar weer groter dan een eekhoorn en een iets donkerder kopje en staartje, er zit nu niemand achter ons maar hij verdwijnt direct in de struiken. 

Bij de parkeerplaats van Rays farm is het inmddels vrij warm geworden, we zetten de auto in de schaduw daar is het lekker. Er zijn hier geen picknick plekken maar t is inmiddels 13.45 dus is het wel eens tijd voor lunch dus eten we dat maar in de kofferbak van de auto. Onze subs smaken erg lekker! Dan gaan we aan de wandeling beginnen het eerste stuk is bergafwaarts en in de schaduw, lekker makkelijk dus. Daarna kom je bij een soort openplek/moerasachtig gebied uit en loop je wel vlak maar t is wel heel erg warm. Het is vandaag veel warmer dan gisteren. Na een tijdje kom je bij een boardwalk uit waar je uitkijkt over een kleine mineralen bron en in de verte zie je de restanten van Rays boerderij

We lopen nog tot aan de restanten van de boerderij en een stukje verder naar het graf van meneer en mevrouw Ray. Naar de bronnen waar je je flesje zou moeten vullen is het nog verder maar we weten niet precies hoe veel verder en het is hier heel erg heet! We lopen nog een stukje verder maar het is zo heet dat we besluiten om te keren. Als t niet zo heet was geweest hadden we dit rondje wel gered maar we moeten op het einde ook weer een klim maken en het is inmddels 28 graden dus we gaan liever terug naar de auto. Het was wel indrukwekkend om te zien op welke plek iemand vroeger gewoond heeft en een boerderij heeft gesticht. 

In de auto lekker de airco aan en over de onverharde weg weer terug. Weer zien we zon grijsachtig beestje maar elke keer als wij wildlife zien zit er iemand achter ons dus we kunnen m niet proberen te zoeken waar hij het gras in sprong.

Nu rijden we helemaal naar het begin van het park want daar is nog een waterval die we nog niet gezien hadden. De Spahatt falls. Eenmaal bij deze afslag zien we ook nog een weg naar een vieuwpoint Sheaden Overlook. Hier gaan we eerst even een. Een schitterend uitzicht op de rivier beneden en het dal en groot geerodeerd gat in de rotsen. Hier is het een lekkere temperatuur er zijn picknick bankjes dus eten we hier lekker onze kersen op! 

Wat ook handig is, op elke parkeerplaats waar je een wandeling kan beginnen staat een pit toilet, ze stinken niet (behalve 1tje waar iemand op de grond had geplast) er is over wcpapier en spul om je handen te ontsmetten. 

Na ons kersen tussendoortje (dit waren trouwens echt heerlijke kersen, de lekkerste sinds tijden!) gaan we nu weer een stukje naar beneden naar de Spahatt falls. Na een klein wandelingetje kom je op een grote metalen uitzichtpunt waarvanaf je de Spahatt falls kunt bewonderen. Deze lijken op de Helmckenfalls alleen iets kleiner, wat je alleen niet kan zien is dat deze waterval uit twee delen bestaat, het onderste deel is heel groot en goed te zien maar t bovenste kleinere deel kan je alleen horen. Weer een indrukwekkende waterval.

Hierna rijden we het park uit. Het is 17.30. We gaan eens kijken of er in het dorp Clearwater nog iets te doen is maar nee, het zijn echt alleen wat hotels, tankstations, een paar fastfood tentjes en een woonwijk waar trouwens wel heel erg mooie huizen staan. Dan maar naar het hotel. Alvast douchen en hee nu wel mail van het reisbureau maar ze zegt niks voor me kunnen te doen als ik het Placeholder nummer niet heb, ik mail terug dat ik Disney heb gemaild maar begin er echt een hard hoofd in te krijgen.

Om 18.45 gaan we naar het restaurant. Super vriendelijke bediening al duurt het lang want ze moet alles alleen doen. Dit keer kan ik een tapbiertje krijgen. Ik bestel de pasta was erg lekker met stukjes worst en feta en verschillende groenten erin en mijn moeder forel wat een zalmforel filet blijkt. Dat van mij is erg lekker dat van mijn moeder maar matigjes maar wel lekker dat we in het hotel zelf een restaurant hebben en niet meer de deur uit hoeven. Tijdens het eten zoek ik nog met hulp van ChatGOT wat ik voor diertjes heb gezien. Waarschijnlijk was die eerste zwarte een Muskusrat en die twee anderen een Hoary Marmot

Om 20.3- op de kamer en alle tijd voor het Blog en andere dingen. Het is bijna 2130 als ik mijn blog afheb. Ik whatss app een beetje met Sophia die erg vroeg moest wakker worden want ze heeft vandaag haar theorie en theorie curses en daarna gaat ze met Kader Pim ophalen. Wil ik het blog afronden, kijk ik uit mijn raam zie een enorme kat, zou het een lynx zijn? Maar nee zoveel geluk heb ik ook weer niet, het is echt een enorme rode kater. Nou ben ik een katternliefhebben maar toch wat teleurgesteld

Wilflife teller

1 hert

1 muskusrat (waarschijnlijk)

2 Hoary Marmot (waarschijnlijk)

Verschillende eekhoorntjes

Gnarls, steekvliegen en muggen maar minder dan gisteren

1 dikke kater