Een dag over Dino´s en paardendieven

 Echt heel slecht geslapen, vroeg in slaap gevallen, wakker geworden van de jeuk van het zwembad en daarna maar liggen denken over de cruise en het reisbureau.. toch op mijn telefoon kijken midden in de nacht, een bericht van Sophia dat het reisbureau er zegt bezig mee te zijn maar in plaats dat ik daarna rustig verder slaap lukte dat niet meer.

Toen het licht was in slaap gevallen en tot 8.30 geslapen, zag dat mijn moeder al wakker was maar ik bleef even liggen. Toen ik bezig was met aankleden en spullen inpakken zie ik dan de verlossende mail van het reisbureau, als ik hen nu betaal is het gelukt, direct gedaan en even later mail van Disney dat het gelukt is! Wat een ontzettende opluchting, de mevrouw van het reisbureau geeft aan dit niet standaard voor klanten te doen, ik snap wel dat het voor hen ook extra werk is maar aan de andere kant dan boek ik daarna wel weer via hun een cruise waar zij ook aan verdienen. 

Maar in ieder geval zo´n enorme opluchting, want zo´n placeholder geeft minimaal 10% korting en dat is op zo´n groot bedrag wat cruisen kost toch erg veel. 

Opgelucht naar het ontbijt, we zijn aan de late kant, 9.00 en om 9.30 gaan ze dicht omdat ze er direct achteraan een brunch serveren maar die is niet inclsief.

We eten weer lekker onze buikjes rond. Mijn moeder is hier in Canada ook erg tevreden over de koffie, meestal in Amerika vindt ze het maar niks maar hier heeft ze bijna alleen maar lekkere gedronken.

Als we Calgary uitrijden is het landschap wel even wat anders dan wat we de afgelopen dagen hebben gehad, overal velden met gewassen en overal silo´s en schuren van Hayday. Op paaltjes langs de weg zien we regelmatig roofvogels zitten, we denken Ospreys. We hebben al regelmatig lange treinen voorbij zien komen maar nu zien we er vlak naast ons en verder een grote leegte, heel bijzonder om te zien.

Als we vlakbij Drumheller zijn verandert de omgeving want we rijden zo plotseling een soort van lage Canyon, aan de bovenkant plat met gras en de weg omring door lage muren. Het zijn de Canadian Badlands. De Badlands zijn lastig om te omschrijven, soms als een lange canyon, soms als een soort versteende duinen. Vreemde kleuren en vormen. We rijden als eerst naar het Royal Tyrell museum, ook 20 jaar geleden geweest en vond het toen indrukwekkend.

Het is een museum over Dinosaurussen, in de deze omgeving van Alberta zijn heel veel resten gevonden en worden nu nog heel veel resten gevonden. Het hele dorp is in het thema dinosaurs. Er staan overal nep dino´s, overal gifstsops, winkels met fossielen en stenen etc. Als we aankomen is het vrij druk op de parkeerplaats, we rijden wat rond als er net iemand weggaat en wij daar kunnen parkeren. Binnen in het museum is het vrij druk maar vooral in het begin, als het een beetje verspreid gaat het beter en we kunnen alles overal goed zien.

In het museum krijgt mijn moeder weer seniorkorting. het begint in een hal met nep dinosaurussen waar dan ook planten staan en geluiden te horen zijn. Dan een ruimte waar wat kleinere fossielen en stukjes van botten en schedels te zien zijn. Daarna ga je door een soort tunnel en begin je bij de oudste tijd en met fossielen van waterdiertjes, en soort van insecten, zeg maar de Gnarls van vroeger. Dan gaat het over voorlopers  van vissen, amphibieen en reptielen en dan de dinosaurssen zelf. Sommige skelten zijn replica´s, andere gedeeltelijk replica en gedeeltelijk echt, en anderen echt helemaal echt. Ook kan je bij een onderzoekslab naar binnen kijken, het is zondag en ze werken nu niet. Wel zit er een vrouw achter een soort balie te laten zien hoe je een stukje aarde waar dan bot in zit voorzichtig schoonmaakt. 

Op het eind gaat het over het uitsterven van de dinosaurussen, en welke dieren wel zijn blijven leven en zijn er skeletten en replicas van andere oerdieren. 

We zijn zo´n beetje 2 uur in het museum bezig, het is heel interessant, we hebben ons er echt vermaakt en sommige botten zijn heel imposant en ook al is iets soms een replica dan is het nog indrukwekkend omdat het zo ontzettend groot is.We leren ook dat de plek waar we nu zijn vroeger een zee was die Beervoetzee heette. 

Om 14.00 zijn we uitgekeken in het museum maar gaan we wel even naar de cafetaria. Binnen is het vrij ongezellig maar buiten is een heel leuk terras met parasols. Ik bestel eindelijk echte poutine, een typisch Canadees gerecht waar ik over gehoord heb. Het is patat met jus en kaas, het ziet er raar en niet lekker uit maar het smaakt wel heel erg lekker, zelfs mijn moeder vond het lekker. Zij had champignonssoep die ook erg lekker was.

Om 14.30 beklimmen we nog even de heuvel buiten het museum terrein met uitzicht op de Badlands.

Het is nog een beetje vroeg om al naar het hotel te gaan, dus gaan we wat rond rijden door de Badlands, het is echt heel bijzonder om te zien. Highway 10 wordt de Hoodoo Highway genoemd en dat gaan we eens bekijken. Bij een grotere Hoodoo waar een trapje en uitkijkpunt is gemaakt moet je plotseling betaald parkeren, dat hebben we tot nu behalve in Vancouver en Jasper nog niet gehad, maar dat zijn steden en dit is alleen een klein uitkijkpunt. Als ik het al had willen doen denk ik ook dat het niet zou kunnen want het moet met een app en dan creditcard dus had denk ik sowieso niet gekunt maar vindt t ook maar een beetje raar. Ik maak er wel wat foto´s vanuit de auto want het is wel een bijzonder gezicht.

Maar de hele weg door de Badlands vinden we heel bijzonder, soms rij je ineens stijl omhoog en dan ben je er weer uit en rij je weer door vlak grasland.

Op mijn lijsjte stonden nog een horseshoe canyon en een horse thief canyon maar ze liggen niet bij elkaar voor het een moet je naar het noorden rijden en voor de andere naar het zuiden. We kiezen de route naar de Horsethief canyon. Een stuk van de badlands waar ze vroeger met hun paarden doorheen trokken, maar vaak verdwenen er paarden tussen alle rotsen om dan later weer met een ander brandmerk bij een andere paardenhandelaar op te duiken. Het is een hele mooie canyon om te zien.

Het is nu 17.00 en willen we maar eens naar het hotel gaan, maar we worden naar een veerboot gestuurd.. als ik die op vermijden zet is het nog 60 km naar ons hotel. Ik had een hotel in Drumheller gezocht maar had niet gemerkt dat Expedia me in een hotel daar 60km vandaan heeft gezet. Nou is het nog vroeg dus maakt niet veel uit. Het plaatsje heet three hills maar ik maak me wel zorgen of er wel iets te eten in de buurt is.

We checken in, in het Super 8, het heeft weer een overdekt zwembad met een glijbaan maar die laat ik even voor wat ie is, de allergie plekken beginnen net wat af te nemen. Als het een buitenbad was had ik het voor lief genomen maar voor een binnenzwembad heb ik het niet over. We vragen aan het meisje bij de receptie of we hier in de buurt wat kunnen eten. Ze raadt ons het restaurant Bell 720. Het is een groot restaurant met een open keuken met grote grillen. Omdat het zondag is kan je voor een kleiner bedrag een huiswijn krijgen, ook zijn er voor niet veel geld allemaal mocktails en cocktails. Ik neem een glas wijn en krijg echt een behoorlijk glas, mijn moeder de Mocktail van Moscow Mule. Ook is er een hele uitgebreide kaart. Er is behoorlijk een hele Griekse afdeling waarvan mijn moeder de Souflaki kiest en ik van de gewone kaart een steak. Bij alles komt er nog vanalles bij,  zo heeft mijn moeder echt een heerlijke Griekse salade, en pitabrood met hele lekkere Tzatziki saus en bij mij een hele lekkere mashed potatoe, caesar salad en een crabcake. 

Het is echt super lekker en het restaurant ziet er ook leuk en bijzonder uit. 

Zeer voldaan gaan we terug naar het hotel. Het in nu 20.00 dus een mooie tijd om in het hotel te zijn en mijn moeder heeft wel een hele toepasselijke foto boven haar bed. De schuur van Hay Day! 

Wildlife teller

Wat roofvogels en eekhoorns 

Er stonden wel veel bordjes met pas op voor hertjes en Elanden maar het was weer 30 graden dus die hadden vast geen zin om in de brandende zon rond te lopen.