dinsdag 28 juli 2026

Een dagje geschiedenis

 Om 7.30 wakker, heel lekker geslapen nu ik niet meer Disneycruiseline heb om over te piekeren. Ik ga een poosje videobellen met Sophia, horen hoe haar dagen op de Veluwe waren en dan naar het ontbijt waar ik videobel met Kader. Hij is morgen jarig maar nu heb ik goede internet verbinding en ik ga het morgen wel nog een keer proberen. 

Het ontbijt is weer bij het hotel inbegrepen, dit is het ontbijt wat ik een plastic ontbijt noem omdat je alles op plastic bordjes moet leggen, plastic glaasjes, bestek etc. Vaak zijn dit soort ontbijtje niet veel soeps maar ik merk dat ze de laatste tijd aan het verbeteren zijn. Ik heb toast met roerei, ham, yoghurt en een banaan dus gewoon lekker vol aan de dag beginnen. 



Vanuit mijn slaapkamer zie ik diertjes heen en weer rennen op een grasveldje naast het hotel. We gaan eens kijken, ze zijn erg schuw maar soms laten ze zich van een afstandje zien, het lijkt in de eerste instantie op grond eekhoorns maar ze zien er toch iets anders uit, gaan steeds rechtop staan en zijn heel vlug. Het zijn waarschijnlijk prairiehondjes.  





Omdat ik dus nu het hotel heb op een plek waar ik het niet verwacht had, is het toch het snelst om eerst naar Calgary terug te rijden en dan naar het zuiden. Het is een saaie snelweg, allemaal weilanden. 

We hebben ons muziekje aan het is niet heel ver rijden vandaag 300 km. 


We stoppen vandaag bij de World Heritage site, Head Smashed in Buffalo jump, bijna op de grens met de VS. 

Dit is een plek waar de Natives van lang geleden een speciale jachttechniek gebruikte om de bizons van een rand te drijven maar de legende gaat dat er een keer een jonge man was die van onder de rots ging kijken hoe het eruit zag, de jacht was die dag groter dan anders en hij raakte verpletterd onder de bizons.

We bezoeken hier een museum die veel leert over dit gebied, de porcupine mountains. 

We bekijken eerst een film over de bizonvangst die Natives hier lang geleden toepasten. er zijn al aanwijzingen dat ze hier 11.000 jaar geleden al woonden, maar deze manier van bizon jagen ontstond 6.000 jaar geleden. Ze gebruikten bizon huiden, wolvenhuiden en dreven de bizons naar een plek waar ze van een rand afstorten.

Het museum is in etages, het is de bedoeling dat je eerst helemaal naar boven gaat voor een uitzicht op de omgeving. We zien ook heel in de verte een kudde wilde bizons, maar te ver weg voor de foto. Op de etage eronder leer je alles over de oudste natives, de natuur van deze omgeving etc, dan ga je steeds 1 verdieping naar beneden. Op de 1 na laatste etage gaat het over de blanken die bizons kwamen afschieten, zomaar voor de lol vanuit een trein. Op de onderste verdieping is het nu en gaat het over archeologie. Al met al was het een heel interessant museum en ook nog met een bijzonder uitzicht io de prairies.

We kwamen hier om 12.00 en het is nu 15.00. We willen eigenlijk wat eten, het museum heeft een cafetaria maar dat is helaas gesloten. We eten dus maar wat snackjes uit de koeltas aan een picknicktafel buiten. 









Omdat het was later is dan we dachten moet ik iets aan de plannen veranderen. Het writing on stone provincialpark is hier te ver vandaan en de Frank Slide interpretive center gaat al om 17.00 dicht dus dat gaan we niet meer redden. Alvast naar het hotel willen we ook niet. Toch handig dat ik nu internet op mijn telefoon heb, daar lees ik het stadje Fort Macleod op, dat heeft een leuke oude mainstreet heeft en een interessant museum van het oude fort was.

We rijden erheen maar de oude mainstreet is echt helemaal uitgesorven, het ziet er wel leuk uit, net zo´n soort mainstreet uit Disney alleen compleet verlaten.

We parkeren de auto achter het fort en gaan eens kijken, het ziet er heel uitgestorven uit maar we gaan toch eens kijken. Ja het is wel open, maar super rustig. Het eerste stuk van het museum gaat over de Canadian Mounties, de eerste politie dus. 

Daarna loop je naar buiten het Fort in en in elk gebouw zit een andere expositie. Er is een heel interessante expositie over de Natives, we hadden net in Head Smashed al interessante dingen gezien maar hier weer andere dingen. 

Je kan een trap oplopen en boven over de palisaden lopen. Er is een kerk, (waar een hele oude Nederlandse bijbel uit 17zoveel ligt) een ziekenhuis, tandarts, kapper. 













Bij een van de laatste huisjes, half 6 een half uur voor sluitingstijd en wij zijn nog de enige in het museum, er was sowieso al bijna niemand maar op dit tijdstip al helemaal niet.. komt er een medewerktster van het museum naar ons toe, het blijkt de propperty manager van het museum te zijn en ze vraagt of we nog vragen hebben, dat hebben we niet maar we zeggen dat we het een leuk museum vinden en dat er zo weinig mensen zijn. Ze zegt dat het komt omdat het zo warm is en omdat het maandag is dat is de enige dag dat ze geen musical Ride hebben. Dan gaan trekken jongeren uit de stad op paarden door het museum en maken muziek van de Cavelarie. Wel jammer dat we dat missen maar ja vandaag is nou eenmaal de dag dat we hier zijn.

Vervolgens hebben we zo'n leuk gesprek met haar, over de politiek en het leven in Canada, de VS, Nederland, onze families, We staan ruim een half uur met haar te praten dan gaan wij er vandoor en gaat zij afsluiten. Vanuit de giftshop horen we ook nog een hoop gemiauw, we denken eerst dat het nep is en van een of andere knuffelafkomt, maar in het kantoortje zit een kleine kat en die wil eruit gelaten worden, ze zal nog even moeten wachten tot we wegzijn.

We rijden nu in ongeveer een uur naar de plaats waar het hotel zit, Lethbridge en dat is een grotere plaats dan ik dacht. We hebben een kamer in het Ramada op de 7e verdieping. Het is een mooie luxe kamer. We droppen de koffers en gaan meteen weer weg om te te eten. Een paar km terug had ik een Denny's gezien en dat is altijd een favoriet van ons.

Zo ook vanavond. Ik heb de steak fried en mijn moeder het 55 plus menu kalkoen. Nu waren haar plakken kalkoen wat kleiner omdat het een 55plus maaltijd is maar door alle sites die erbij komen is het toch een flinke maaltijd. We eten heerlijk. Om 20.15 op de kamer, even lekker douchen in een mooie grote badkamer en dan aan het blog. Om 21.30 daarmee klaar dus nog even tijd voor Hayday, wat hebben wij onderweg veel silo's gezien! en lekker lezen!



Wildlife teller

Een groepje prairihondjes

Een kudde bizons

1 opmerking:

  1. Annelies Bakker28 juli 2026 om 13:05

    Nou ik heb al antwoord op mijn vraag over Dennies had het blog nog niet gelezen
    Leuk museum en leuk om een praatje te maken zijn de Prairie hondjes geen stokstaartjes je favorite

    BeantwoordenVerwijderen