The cold didn´t bother me anyway

 Vanmorgen vroeg opgestaan, mijn moeder 7 en ik 7.15 Eerst weer even via de hotspot DuoLingo, ontbijten vandaag binnen want het is een koude nacht geweest en het is nog maar 9 graden. Na het ontbijt van eierdingetjes die mijn moeder gisteren had en die ik nu ook gekocht heb de koffers in de auto laden en de sleutel terug brengen naar Mary de eigenaresse. 

Om 8.20 rijden we het terrein af en we rijden na een tijdje voor de laatste keer Jasper NP in. Voorbij Maligne road is er een opstopping en dat betekent 1 ding! Wilflife! Het is weer een grote mannetjes Elk, met een enorm gewei al was die van gisteren groter. 

We slaan af en rijden de Icefieldsparkway op. We moeten vandaag een eind rijden want we rijden de hele Icefieldsparkway en daarna nog verder naar Calgary. De echte Canada kenners zullen dat een vreemde keus vinden maar we gaan Banff en de meren overslaan. Ik ben 20 jaar geleden in deze omgeving geweest en toen vond ik Banff en lake Louise al druk en ik weet nu door 3 jaar geleden dat de drukte enorm is toegnomen. Ik weet dat je nu met shuttle bussen moet, reserveringen moet maken en daar heb ik allemaal geen zin in. Bovendien is de omgeving van Banff erg duur, dus kiezen we nu voor Calgary en gaan daarna iets totaal anders doen.

Ik heb op de Icefields parkway een aantal must sees, de eerste is Sunwapta falls want Athabasca falls hebben we al gehad. 

We stoppen dus als eerst bij Sunwapta falls, er zijn nog een aantal plekken, het is wel al vrij vol maar er zit ook veel verloop in.

We starten met het bruggetje met uitzicht op de Upperfalls.

We lopen daarna naar een uitzicht punt  waar je de lowerfalls en de canyon kan zien.

Daarna is het een klimpad naar beneden om de upperfalls van bovenaf te zien. We gaan via boomwortels en houden ons vast aan de bomen het gaat prima.

We eten aan de picknick tafels onze koekjes die we gisteren bij het bakkertje hebben gekocht, ze smaken heerlijk! 

Om 11 uur rijden we verder. Hoe meer we de Icefield parkway op rijden hoe meer we omring worden met ijs en sneeuw op de bergen. Het is alleen wel jammer dat de lucht vandaag weer slecht is. We kunnen zelf de besneeuwde toppen allemaal wel zien maar het heeft een waas. Helaas is het op de fotos nog slechter dan hoe we het zelf zien dus de foto´s van de uitzichten op de bergen zijn niet op zijn best helaas.

Onderweg komen we langs Tangled falls. Een wat kleinere hogere waterval die in meerdere strengen naar beneden valt. Je kan heel dicht bij de waterval komen. Ik ga tot aan de voet maar er zijn ook mensen die helemaal omhoog klimmen. Er is zelfs een mevrouw die in haar bikini naar boven is geklommen en onder de waterval haar haren aan het wassen is en zich laat fotograveren. Ik vind de voet van de waterval wel genoeg.

Onze volgende stop is het Columbia Icefield center. Hier grenzen heel veel gletsjers aan. Je kan hiervandaan verschillende gletsjers zien. De populairste is de Athabasca gletsjer want je kan (met een flinke hike voor onze doen, dus we doen t niet) naar de voet van de Gletsjes lopen. Je kan ook met een speciale  bus de gletsjes op, dat hebben we 20 jaar geleden gedaan dus dat hoeft nu niet weer. 

We gaan in het centrum zelf wel naar een foto expositie kijken en vanaf verschillende uitkijkpunten heb je zicht op verschillende gletsjers.

Bij de cafetaria boven gaan we lunchen en hebben uitzicht op de gletsjers. Ik heb een chilicheesefries en mijn moeder soep, dat Marokkaanse soep heet, de soep is lekker maar we weten niet wat er Marokkaans aan is. We nemen een kijkje bij de Giftshop maar deze is ontzettend duur, bijv 7 dollar voor een sticker.

Daarna neemt mijn moeder nog een Caramel Machiato bij de starbucks en gaan we ermee buiten op het terras zitten. Het valt me op dat iedereen hier in hele dikke kleding rond loopt, dikke jassen, sommige mutsen en ik loop rond in mijn jurk. Maar zelfs mijn moeder die t meestal koud heeft vindt het hier niet koud. Ik snap wel dat als je de Gletsjer op gaat dat je je warm moet aankleden maar de helft gaat net als wij de gletsjer niet op dus ik snap er niks van, maar ik voel me wel een beetje uit de toon vallen, ik ben hier net Elsa in mijn jurk, the cold doesn't bother me anyway. Om 14.00 gaan we hier weer weg. We zien onderweg nog een waterval, Breidal feil falls en een weeping wall. 

Terwijl we rijden blijven we maar het ene na het andere mooie uitzicht zien, maar omdat we nog een behoorlijk stukje moeten rijden besluiten we alleen nog bij Peyto lake te stoppen. 

De stop Peyto lake is ontzettend druk. Ik herinner me van vroeger een korte maar heel steile weg omhoog en dat klopt nog steeds, we nemen nog een iets langere route die iets minder steil is maar alsnog is dit een heel steil pad.

Het uitzicht is prachtig al kan het mooier als de lucht gewoon helder was geweest maar je hebt hier een prachtig uitzicht op het meer, wat hele mooie bijzondere kleuren heeft. Alleen het is hier echt mega druk, je moet echt in de rij om een goede plaats bij het hek te hebben en allerlei mensen slaan de aanwijzingen om op het pad te blijven in de wind, gaan onder het hek door zodat ze onder het echte uitzicht punt een uitzichtpunt zonder de meute hebben maar dat gaat mij te ver. We vragen aan een groep jonge mannen een foto van ons samen te maken want dat leek ons leuk voor het fotoboek maar we merken dat mensen tegenwoordig niet meer snappen hoe gewone fotocamera's werken. Ze drukken het knopje niet door waardoor er geen een foto gelukt is. Dus nu alleen de foto's van het meer.

Het was met deze drukte nog net te doen om van het meer te genieten maar het bevestigt wel dat mijn keuze om de andere meren in Banff niet verder te bezoeken. 

We nemen het pad weer terug, het ruikt hier heel erg naar kerstbomen in een tuincentrrum echt lekker! 

Beneden bij de wc moeten we ook in een enorm lange rij en waar de wc's in rustige gebieden altijd helemaal schoon zijn, zijn deze ontzettend smerig. 

Hierna rijden we alleen nog maar door. Het is nog iets minder dan 200 km rijden en het is nu 17.00. We rijden een stukje door Banff waar de bergen er net iets anders uitzien dan in Jasper, daarna veranderen de bergen lamgzaam in heuvels en daarna in grasvelden. We zien Calgary in de verte liggen, we zien de skischans en liften. We hebben een hotel bij het vliegveld en het blijkt een mooi luxe hotel met een waterpark. Als je na 17.00 in het waterpark wil moet je een tijd reserveren, voor vanavond laten we dat zitten maar we maken er morgen een soort van rustdag van en gaan dan na het ontbijt lekker beginnen met zwemmen.

Ik voel me een beetje verreist en heb eigenlijk niet zo'n honger en mijn moeder heeft sowieso nooit een grote honger dus we besluiten ieder een half subaway broodje te gaan halen, die smaakt dan wel weer erg lekker en ik voel me ook weer goed. Ik heb nu vanavond even tijd om het blog bij te werken, ik begin met die van vandaag en ga daarna de foto's van de andere dagen toevoegen! Dus neem nog een kijkje bij de afgelopen dagen! 

Wildlife teller

1 mannetjes Elk

Diverse grondeekhoorns